Οινόπνευμα, αρτηριακή πίεση και θνητότητα στις γυναίκες.

Στους άνδρες η κατανάλωση οινοπνεύματος συνδέεται ευθέως με την αρτηριακή πίεση. Επίσης έχει αποδειχθεί ότι η μέτρια κατανάλωση συγκρινόμενη με την αποχή, συνοδεύεται από καλύτερη επιβίωση κυρίως λόγω πρόληψης καρδιαγγειακών επιπλοκών. Παρόμοια πληροφόρηση δεν είναι εύκολα διαθέσιμη για τις γυναίκες. Μιά μεγάλη μελέτη κατέστησε εφικτό το κλείσιμο αυτού του κενού. Η Women's Health Initiative prospective observational study (προοπτική μελέτη παρατήρησης) παρακολούθησε 115.000 γυναίκες μεταξύ των οποίων 10.000 μαύρες. Στα 8 χρόνια καταγράφηκαν πάνω από 5.600 θάνατοι. Η κατανάλωση του αλκοόλ όπως οι ίδιες αναφέρουν κάνει εφικτή τη σύγκριση αυτών που δεν ήπιαν ποτέ στη ζωή τους και αυτών που έπιναν από 1 μέχρι το πολύ 7 ποτά την εβδομάδα. Η μέτρια κατανάλωση οινοπνεύματος συνοδεύτηκε από σημαντική βελτίωση της επιβίωσης στο σύνολο (περιλαμβάνονται και οι λευκές και οι μαύρες). Αυτή η βελτίωση δεν αυξάνεται σε όσες κατανάλωναν πάνω από 14 ποτά την εβδομάδα. Η υποομάδα των λευκών γυναικών είχε τα ίδια αποτελέσματα. Η υπομάδα των μαύρων γυναικών δεν έδειξε βελτίωση της επιβίωσης σε όσες ήταν νορμοτασικές, αλλά έδειξε βελτίωση σε όσες ήταν υπερτασικές. Οι συγγραφείς συστήνουν προσοχή για το ότι αυτά τα στοιχεία δεν αποτελούν βάση για να «συνταγογραφήσουμε» μέτρια κατανάλωση αλκοόλ προκειμένου να προλάβουμε τις καρδιοαγγειακές νόσους. Είναι επίσης ενδιαφέρον, όπως και σε άλλες καταστάσεις, να τονίσουμε ότι ενδέχεται να υπάρχει μία διάσταση ανάμεσα στην έκθεση (κατανάλωση αλκοόλ), σε μια ενδιάμεση μεταβλητή (υπέρταση) και σε ένα τελικό αποτέλεσμα (θάνατος). Αυτό ενισχύει τον κίνδυνο να συμπεράνουμε ότι ένα ευνοϊκό αποτέλεσμα σε ένα υποκατάστατο δείκτη (surrogate marker) εγγυάται όφελος για την υγεία.

Υπέρταση και λιπίδια: Ένας δυσαρμονικός γάμος στην τρίτη ηλικία

Η ακρίβεια της εκτίμησης του κινδύνου εξαρτάται από τη συχνότητα της θνητότητας και θνησιμότητας σε έναν πληθυσμό. Επειδή η καρδιαγγειακή νόσος ξεπερνά όλες τις άλλες αιτίες ανικανότητας και θανάτων μεταξύ των ηλικιωμένων, είναι πολύ σημαντικό να ξέρουμε την κατανομή της και τις ορίζουσες της μέσα στην κοινότητα. Έτσι ώστε να μπορούμε να καθορίσουμε τους στόχους της παρέμαβασης, να εκτιμήσουμε τα πιθανά οφέλη από κάποια θεραπεία και να σχεδιάσουμε τις υπηρεσίες υγείας ανάλογα με τις ανάγκες. Η δια βίου παρατήρηση είναι ιδανική για να ανιχνεύσουμε τους παράγοντες που σχετίζονται για την ποικιλότητα στην εμφάνιση των επεισοδίων (πιθανότητες) στις χρόνιες νόσου. Στην πράξη όμως μια μελέτη καλοσχεδιασμένη και προσεκτικά εκτελεσμένη μπορεί να αντικαταστήσει αυτό που θεωρούμε τέλειο.
Στη μελέτη των Nathan Wong και συνεργατών, παρακολουθήθηκαν για 15 χρόνια 4.300 ηλικωμένοι Αμερικανοί (μέση ηλικία 72,5 έτη) και σχεδόν οι μισοί από αυτούς εμφάνισαν καρδιακό (70%) ή εγκεφαλικό (20%) επεισόδιο. Οι συγγραφείς συμπεραίνουν ότι η αυξημένη χοληστερόλη (και άλλες ανωμαλίες των λιπιδίων), καθώς και αυξημένη (πάνω από 120/80) αρτηριακή πίεση, μόνα τους ή σε συνδυασμό, αυξάνουν τον κίνδυνο καρδιο- ή εγκεφαλο- αγειακής νόσου. Αξιοσημείωτο είναι ότι περισσότεροι από τους μισούς εξ αυτών των ηλικωμένων (65-98 ετών) δεν είχαν καρδιαγγειακό πρόβλημα κατά την έναρξη της μελέτης, είχαν όμως διαβήτη ή μεταβολικό σύνδρομο. Τα περισσότερα επεισόδια συνέβησαν όχι σε αυτούς που είχαν τα χειρότερα επίπεδα λιπιδίων ή αρτηριακής πίεσης, αλλά σε αυτούς που ευρίσκονταν μέσα σε φυσιολογικά όρια ή λίγο παραπάνω.
Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι υπάρχουν σημαντικά περιθώρια να επεκτείνουμε την ζωή με καλή υγεία πέραν των 65 ετών, μέσω επιθετικότερης μείωσης των παραγόντων κινδύνου.

Η αντιυπερτασική δράση ενός αντιδιαβητικού φαρμάκου

Ο συνδυασμός διαβήτη και υπέρτασης δεν είναι μόνο συχνός, και μάλιστα ολοένα συχνότερος, αλλά είναι υπεύθυνος για μεγάλο ποσοστό καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνησιμότητας σε όλο τον κόσμο.
Οι φαρμακευτικές εταιρείες Amylin Pharmaceuticals και Lilly Research Laboratories ανέπτυξαν το αντιδιαβητικό Exenatide (Bayetta) το οποίο είναι είναι ένα χημικό ανάλογο του GLP-1 (glucagon like peptide) και δρα ως αγωνιστής του GLP-1. Έχει δειχθεί ότι το Exenatide βελτιώνει τον γλυκαιμικό έλεγχο σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν μιά αντιυπερτασική δράση και αυτό επιβεβαιώθηκε σε ανθρώπους εδώ και αρκετά χρόνια.
Οι εταιρείες συνέλεξαν τώρα τα αποτελέσματα στην αρτηριακή πίεση (ΑΠ) περισσότερων από 2100 ατόμων που συμμετείχαν σε έξι τυχαιοποιημένες και με ομάδα κοντρόλ μελέτες, διαρκείας 24-52 εβδομάδων. Περίπου οι μισοί από τα άτομα αυτά μετείχαν σε μελέτες όπου η ομάδα control ελάμβανε placebo. Οι άλλες μελέτες συνέκριναν το exenatide με την ισνουλίνη. Η μείωση στην αρτηριακή πίεση ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στα άτομα που έλαβαν exenatide, περισσότερο σε σύγκριση με τα άτομα που ελάμβαναν placebo – παρά σε όσους ελάμβαναν ισνουλίνη, και στα άτομα με υψηλότερη αρτηριακή πίεση και με Αφρο-Αμερικάνικη καταγωγή. Παρ’ όλο που ο μηχανισμός με τον οποίο επετεύχθη αυτή η μείωση της ΑΠ δεν μπορεί να καθοριστεί από αυτές τις μελέτες, πιστεύεται ότι δεν οφείλεται – κατά το μεγαλύτερο ποσοστό - στην απώλεια σωματικού βάρους. Επίσης η ικανότης του Exenatide να αυξάνει την απέκκριση νατρίου και να βελτιώνει την ελαστικότητα του τοιχώματος των αρτηριών έχει αποδειχθεί προηγουμένως. Οι ερευνητές προτείνουν ότι αυτά τα πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα πρέπει να διερευνηθούν περεταίρω με προοπτικές τυχαιοποιημένες μελέτες. Οι μελέτες αυτές θα πρέπει να ξεκινήσουν συγκρίνοντας τα αποτελέσματα άλλων αντιδιαβητικών ουσιών πάνω σε καταληκτικά σημεία (surrogate end points) όπως η αρτηριακή πίεση και η γλυκαιμία και να συνεχιστούν με μελέτες που αναφέρονται σε κλινικά καταληκτικά σημεία.